Bu yıl, küçük farkların; sessiz ama yön değiştiren kararların yılıydı benim için….
Geriye dönüp baktığımda; öğrendiklerim sadece bir başarı listesi değil, aynı zamanda hayatıma başka bir gözle bakmamı sağlayan bir farkındalık listesi…
1. Her şey ölçülür ama her şey sayı değildir…
Veriyle çalışıyorum. Analiz yapıyorum, model kuruyorum, risk hesaplıyorum.
Ama bu yıl şunu net öğrendim:
Her şeyi ölçebiliyor olmak, her şeyi anlamlandırabildiğimiz anlamına gelmiyor.
Bazı şeyler vardır:
* Bir insanın neden sessizleştiği
* Bir şeylerin neden yavaş yavaş dağıldığı
* Birinin neden başka bir yoldan gitmeyi seçtiği
Bunlar tabloda görünmez. Ama iyi dinlersen, veri zaten konuşur.
2. “Doğru zaman” diye bir şey yok…
Başlamak için doğru zamanı beklemek, başlamamak için iyi bir bahaneymiş.
3. Güç, her zaman yüksek sesle gelmiyor…
Eskiden gücü;
• Çok üretmekte
• Her şeyi kontrol etmekte
• Hep ayakta durmakta sanıyordum
Bu yıl başka bir şey öğrendim:
Bazen güç, yavaşlayabilmekte; bazen durup “bugün bu kadar” diyebilmekte; ve bazen de en büyük güç, yardım istemektir.
4. Öğrenmek lineer bir yol değil…
Bir konuyu “öğrendim” dediğim yerde, başka bir sorunun başladığını fark ettim.
İK analitiğinde de, hayatta da:
Öğrenme düz bir çizgi değil. Aynı yere dönüyorsun ama aynı kişi olarak değil.
5. Görünür olmak cesaret ister…
Bu yıl şunu fark ettim:
İyi işler yapmak yetmiyor. Onları paylaşmak, anlatmak, sahiplenmek de gerekiyor. Görünür olmak kibir değil. Doğru şekilde yapıldığında, başkalarına “ben de yapabilirim” dedirten bir alan açıyor.
6. Her şey yolunda olmak zorunda değil…
Belki de bu yılın en önemli dersi buydu.
Her şey:
• Net olmak zorunda değil
• Çözülmüş olmak zorunda değil
• Hızlı ilerlemek zorunda değil
Bazen sadece devam ediyor olmak yeterli.
______________
Yılı Kapatırken…
Bu yıl, ilerlemenin her zaman büyümek değil; bazen denge kurmak olduğunu öğretti.